توافق‌نامه کیفیت برای تأمین IPL: هشت بند، و چگونه یک تأمین‌کننده را بیازماییم

پاسخ کوتاه: توافق‌نامه کیفیت تعیین می‌کند وقتی یک محموله ایراد دارد چه اتفاقی می‌افتد. بیشتر پروژه‌های IPL با برند اختصاصی چنین توافق‌نامه‌ای ندارند و وقتی ادعایی مطرح می‌شود، بحث به سفارش خرید و حسن نیت برمی‌گردد. هشت بند وزن اصلی را حمل می‌کنند و دو بند از آن‌ها تعیین می‌کند که آیا یک عیب هرگز به یک بچ قابل ردیابی است یا نه.

چرا سفارش خرید کافی نیست

سفارش خرید می‌گوید چه چیزی ساخته شود و چه مبلغی پرداخت شود. به‌ندرت می‌گوید چه چیزی عیب حساب می‌شود، چه کسی بازرسی می‌کند، در چه سطحی، اگر آن سطح رعایت نشود چه می‌شود، و تغییر محصول چگونه اطلاع داده می‌شود.

این سکوت تا وقتی سفارش‌ها کوچک‌اند قابل تحمل است. در اولین کنتینری که کسی در آن مشکلی پیدا می‌کند گران می‌شود، چون تا آن موقع دو طرف از روی حافظه مذاکره می‌کنند.

یک توافق‌نامه کیفیت یک بعدازظهر وقت می‌برد و آن بحث را حذف می‌کند. بندهای زیر بر اساس میزان خسارتی که نبودشان ایجاد می‌کند مرتب شده‌اند.

هشت بند

#	بند	آنچه باید بگوید	هزینه حذف آن
1	استاندارد بازرسی	کدام استاندارد، کدام سطح نمونه‌برداری، چه کسی بازرسی می‌کند و کجا	«ما بازرسی کردیم» در برابر «نه به روشی که ما بازرسی می‌کنیم»
2	تعریف عیب	چه چیزی بحرانی، عمده و جزئی حساب می‌شود، با مثال برای این محصول	هر خط‌وخش به یک بحث تبدیل می‌شود
3	اطلاع‌رسانی تغییر	چه کسی به چه کسی اطلاع می‌دهد، چه‌قدر پیش از موعد، و تغییر در فهرست مواد چه چیزی را فعال می‌کند	خریدار تغییر یک قطعه را بعد از رسیدن کالا کشف می‌کند
4	نمونه‌های نگهداری‌شده	از هر بچ چند واحد نگه داشته می‌شود، چه مدت، کجا ذخیره می‌شود	یک عیب به بچ تولیدشده قابل ردیابی نیست
5	پاسخ به شکایت	بازه‌های زمانی تأیید دریافت و ریشه‌یابی، و مالک تحلیل	ادعاها هفته‌ها بی‌پاسخ می‌مانند
6	همکاری در فراخوان	چه کسی کدام واحدها را ردیابی می‌کند، هزینه با کیست، چه کسی اطلاع می‌دهد	هیچ‌کس نمی‌داند کدام سریال‌ها کجا ارسال شده‌اند
7	نگهداری سوابق	کدام سوابق، چه مدت، به چه شکل	شواهد پیش از ادعا منقضی می‌شوند
8	حق ممیزی	مدت اطلاع قبلی، دامنه، و اینکه آیا ممیزی از راه دور حساب می‌شود	خریدار نمی‌تواند هیچ چیز را مستقل راستی‌آزمایی کند

دو سطر از این‌ها سزاوار پاراگراف مستقل‌اند.

بند 3، در عمل

فهرست مواد یک سند زنده است. قطعات ناموجود می‌شوند، تأمین‌کننده‌ای قیمت بهتری پیشنهاد می‌دهد، یک گواهینامه جانشین‌سازی را الزامی می‌کند. بازنگری امری عادی است.

آنچه عادی نیست این است که خریدار بعداً بفهمد. تغییر در کاپ بازتابنده، فن، آداپتور یا سلول می‌تواند هم‌زمان عملکرد، دامنه انطباق و ریسک گارانتی را تغییر دهد.

این بند باید چهار چیز را الزامی کند:

• اطلاع کتبی پیش از اجرا، همراه با تاریخ اجرا.
• دلیل، در یک خط، چون «قطعه عوض شد» هیچ چیزی درباره ریسک به خریدار نمی‌گوید.
• پذیرش کتبی خریدار برای هر چیزی که به طراحی الکتریکی، خنک‌کاری، باتری یا یک پارامتر ادعاشده دست می‌زند.
• اطلاع و پذیرش به عنوان یک سند واحد. اقلام غربالگری و چاپ می‌توانند فقط با اطلاع‌رسانی جابه‌جا شوند؛ موارد بالا امضا لازم دارند.

سازوکاری که این را کار می‌اندازد روزمره است: یک صفحه، تاریخ‌دار، بایگانی‌شده همراه با بازنگری، ارسال‌شده پیش از شروع تولید. کارخانه‌هایی که این کار را خوب انجام می‌دهند یک صفحه می‌فرستند؛ کارخانه‌هایی که بد انجام می‌دهند یک تماس تلفنی می‌فرستند.

بند 4، و اینکه چرا نمونه‌ها بحث‌ها را تعیین می‌کنند

بدون نمونه‌های نگهداری‌شده، بحث درباره یک عیب هیچ نقطه مرجعی ندارد. کارخانه می‌گوید واحد در محدوده مشخصات از خط بیرون رفته؛ خریدار می‌گوید با آنچه تأیید شده مطابقت ندارد. ممکن است هر دو یک واحد را توصیف کنند.

سه واحد از هر بچ، نگهداری‌شده برای عمر تجاری مدل، پلمب‌شده، با کد بچ نوشته‌شده روی هم کیسه و هم سابقه، این شکاف را می‌بندد. همچنین تأیید نمونه اول را معنادار می‌کند، چون دو سال بعد چیزی فیزیکی برای مقایسه وجود دارد.

چگونه یک تأمین‌کننده را پیش از امضا بیازماییم

سه پرسش، پرسیده‌شده پیش از سفارش اول، به شما می‌گوید توافق‌نامه محترم شمرده خواهد شد یا نه:

1. آیا می‌توانید سه اطلاعیه تغییر آخر این پلتفرم را با تاریخ‌ها به من نشان بدهید؟
2. نمونه‌های نگهداری‌شده کجا نگهداری می‌شوند، و آیا می‌توانم سابقه بچ آخرین اجرا را ببینم؟
3. اگر با یک هفته اطلاع قبلی ممیزی از راه دور رزرو کنم، چه چیزهایی را می‌توانم ببینم؟

کارخانه‌ای با یک سیستم کارآمد به هر سه پرسش از روی یک پوشه پاسخ می‌دهد. کارخانه‌ای با سیستمی که فقط روی کاغذ است به پرسش اول پاسخ می‌دهد و برای پرسش دوم به زحمت می‌افتد.

آنچه این توافق‌نامه نیست

نه گواهینامه کیفیت است، و نه جای بازرسی را می‌گیرد. توافق‌نامه کیفیت رابطه را اداره می‌کند؛ ممیزی و بازرسی شواهد را تولید می‌کنند.

همچنین سندی یک‌طرفه نیست. بندهای 1 تا 4 از خریدار محافظت می‌کنند. بندهای 5 تا 7 به همان اندازه که از برند محافظت می‌کنند از کارخانه هم محافظت می‌کنند، چون تعریف می‌کنند چه زمانی یک ادعا معتبر است و چه کسی هزینه‌اش را می‌پردازد. توافق‌نامه‌ای که فقط تعهد تحمیل می‌کند امضا می‌شود و نادیده گرفته می‌شود.

آنچه ما انجام می‌دهیم، و آنچه انجام نمی‌دهیم

ما پیش از اولین اجرای تولید یک توافق‌نامه کیفیت امضا می‌کنیم، برای هر بازنگری فهرست مواد که یک پارامتر مشخص‌شده را تحت تأثیر قرار می‌دهد یک اطلاعیه تغییر کتبی صادر می‌کنیم، نمونه‌های نگهداری‌شده هر بچ را نگه می‌داریم، و پرونده را برای ممیزی باز می‌کنیم. توافق‌نامه‌ای را که نتوانیم اجرا کنیم امضا نمی‌کنیم، و سطح عیبی را که اندازه‌گیری نکرده‌ایم ادعا نمی‌کنیم.

برای اینکه چه چیزی را بازرسی کنیم و پرسش نمونه‌برداری معمولاً چگونه حل می‌شود، کنترل کیفیت در تولید IPL خواندنی همراه است، و آنچه هنگام تغییر تأمین‌کننده منتقل می‌شود همان اسناد را از جهت دیگر پوشش می‌دهد. بندها فقط وقتی کار می‌کنند که کسی بتواند آن‌ها را بررسی کند، و فرایند OEM/ODM که اجرا می‌کنیم جایی است که مرحله بازرسی و اطلاعیه‌های تغییر در برابر یک پروژه واقعی قرار می‌گیرند، در حالی که شرایط گارانتی تعیین می‌کند پس از فرار یک عیب چه اتفاقی می‌افتد.