IEC 62133-2 voor IPL-apparaten: de celstandaard achter elk CB-rapport

Kort antwoord: UN38.3 laat een cel reizen. IEC 62133-2 bepaalt of hij in een product thuishoort. Kopers vragen om het CB-rapport zonder te weten welke vraag het beantwoordt, en zo wordt een celvervanging op papier goedgekeurd en bij een audit afgekeurd.

Twee normen, twee vragen

De verwarring is begrijpelijk, want beide gaan over hetzelfde kleine object en beide leveren een rapport op met veel temperatuurgegevens.

	UN38.3	IEC 62133-2
Vraag die het beantwoordt	Kan deze cel veilig worden vervoerd?	Is deze cel veilig in een draagbaar product?
Wie erom vraagt	Expediturs, luchtvaartmaatschappijen, douane	Kopers, retailers, markttoezicht
Misbruikomstandigheden	Transportongevallen: hoogte, thermische cycli, trillingen, schokken, kortsluiting, impact, overladen, geforceerde ontlading	Levensduur van het product: elektrisch, mechanisch en thermisch misbruik, inclusief onjuiste installatie en abnormaal laden
Reist als	Een testrapport plus een samenvatting	Een CB-testcertificaat en -rapport, of een nationaal equivalent
Opnieuw uitgegeven wanneer	De cel wijzigt, of het dossier verouderd raakt	De cel wijzigt, of het ontwerp van het batterijpakket wijzigt

De korte versie: het ene gaat over de reis, het andere over het leven in het apparaat. Een leverancier die een 62133-vraag beantwoordt met een UN38.3-rapport, heeft een andere vraag beantwoord.

Wat de norm daadwerkelijk test

De tests vallen in drie families, en de familie zegt meer dan de afzonderlijke clausule wanneer je voor het eerst een rapport leest.

Familie	Wat het belast	Waarom een koper het iets kan schelen
Elektrisch	Overladen, geforceerde ontlading, externe kortsluiting, abnormaal laden	Vangt het falen dat brand veroorzaakt tijdens gebruik, niet tijdens transport
Mechanisch	Pletten, impact, trillingen, schokken	Vangt een cel die de vlucht overleeft maar geen val op tegel
Thermisch	Temperatuurcycli, opslag bij hoge temperatuur, onjuiste installatie	Vangt een ontwerp dat erop vertrouwt dat het apparaat nooit heet wordt

Er is een tweede laag voor batterijpakketten, in tegenstelling tot kale cellen, omdat een pakket een beschermingscircuit, bedrading en een behuizing toevoegt. Een rapport op pakketniveau dat een andere cel benoemt dan die in je stuklijst, is geen rapport over jouw product.

Hoe het tussen markten reist

De gebruikelijke drager is een CB-testcertificaat onder de IECEE-regeling, en daarom vragen kopers om “het CB-rapport” alsof het één ding is. Het is een certificaat plus het onderliggende rapport, en beide doen ertoe: het certificaat bewijst dat de beoordeling heeft plaatsgevonden, het rapport vertelt je welke cel en welke constructie zijn beoordeeld.

Nationale regelingen accepteren het vervolgens in verschillende mate. De Verenigde Staten hebben hun eigen normen voor cellen en pakketten. Korea, Japan en India leggen elk hun eigen eisen erbovenop. Wat goed reist is het bewijs; wat niet reist is de aanname dat één certificaat elke markt beantwoordt.

Voor de cellen die wij in onze eigen platforms gebruiken, bevat het dossier een CB-rapport, een UL-rapport, een Indiase registratie en een Japans batterijrapport, en dat is wat dezelfde cel bruikbaar maakt in meerdere markten zonder vanaf nul opnieuw te testen.

Het probleem van celvervanging

Hier verdient de norm zichzelf terug, en hier creëert inkoop stilzwijgend een compliance-gat.

Cellen worden om gewone redenen vervangen: een tekort, een prijswijziging, een capaciteitsverhoging, een andere leverancier voor dezelfde specificatie. Van buitenaf lijkt een 18650 met 2000 mAh bij 3.7 V uitwisselbaar met een andere 18650 met 2000 mAh bij 3.7 V.

Dat is het niet, voor twee doeleinden. De veiligheidsbeoordeling gaat over een specifieke celconstructie, en het rapport benoemt die. De transportkwalificatie gaat ook over die cel, en het UN38.3-rapport benoemt die ook.

Een vervanging vereist dus nieuwe tests onder beide normen, en zolang die tests niet bestaan, beschrijft het dossier een product dat niet meer wordt verscheept. Het papierwerk blijft werken. De compliance niet.

Twee gewoonten voorkomen dit. Houd het celmodel in de stuklijst als een gecontroleerd veld, zodat een wijziging zichtbaar is. En behandel een celwijziging als een documentwijziging, niet als een inkoopbeslissing.

Wat je een leverancier vraagt, en hoe het antwoord eruit moet zien

Als je een apparaat beoordeelt, brengen vier vragen je voorbij het verkoopmateriaal:

1. Tegen welke editie van IEC 62133-2 is het rapport opgesteld, en benoemt het rapport de cel in de actuele stuklijst?
2. Is het bewijs op celniveau, op pakketniveau, of beide?
3. In welke markten is dat bewijs daadwerkelijk geaccepteerd, en onder welke nationale regeling?
4. Als de cel wijzigt, wie betaalt de hertest, en hoe lang duurt die?

De vierde vraag is degene die een leverancier die dit heeft gedaan scheidt van een leverancier met een certificaat aan de muur. Stel hem vóór de eerste bestelling, niet na het tekort.

Wat wij doen, en wat wij niet doen

Wij houden het bewijs op celniveau aan voor de cellen die wij gebruiken, houden de stuklijst daarmee in lijn, en geven de rapporten mee met de commerciële documenten. Wij geven geen 62133-rapporten uit, wij accepteren geen vervanging op basis van een datasheet, en wij beschrijven een pakket niet als gecertificeerd wanneer het bewijs alleen de cel dekt.

Als het apparaat een cel gebruikt die ook als losse verpakking wordt verscheept, is het transportpapierwerk een tweede dossier dat dezelfde cel moet benoemen, en de pagina over het OEM/ODM-proces laat zien waar dat in een projectvolgorde zit. Als je tussen platforms kiest, laten de componentpagina’s zien welke onderdelen gedeeld zijn, en gedeelde onderdelen zijn wat een tweede markt goedkoper maakt. Voor het onderdeel dat het vaakst per regio wijzigt, is het artikel over de stroomadapter de bijbehorende lectuur.